Na de belevenissen van vorige week tegen Parabool, moesten we vandaag tegen Mid-Fryslân 4. Zoals vooraf gedacht een team vol routine, die het ons jonge team lastig zou maken. De meiden gingen natuurlijk met eigen team mee en werden kampioen met de B1, proficiat. Dan begin je op dinsdag en woensdag al wat andere dames te benaderen. Van de vier konden er twee, gelukkig. Heleen van A1 was ook gestrikt. Grietje is op de weg terug van een blessure en mocht starten bij het 2e. In de aanval Remco, Jelmer, Femke en Joëlle, verdediging Simon, Lubbert  Jan, Merle en Grietje. Wissels Roan, Petra, Jorrit en Heleen. Coach kon er zelf ook altijd nog in. Vooraf werd besproken voor te verdedigen en goed te coachen. Aanvallend ons eigen tempo bepalen en snel tot schot komen.

Dat laatste ging in het begin prima, zo wist Femke als eerste de korf te vinden. Mid-Fryslân speelde vooral op de heren die vol voor de actie richting korf gingen. De dames schoten zo nu en dan van afstand. Het bespelen van dit spel viel niet mee. Met zoveel ervaring wist de tegenstander het ons lastig te maken de eerste helft. Zo konden ze drie keer op voorsprong komen. Gelukkig werd het gaatje nooit groter dan één. En dan gebeurt natuurlijk ook wat je vreest. Grietje gaf aan gewisseld te willen worden en niet veel later deed Joëlle hetzelfde. Petra kwam voor Grietje. Na overleg met en op aanwijzen van Ron kwam Heleen voor Petra en kwam Petra weer voor Joëlle in het vak. Merle moest verdedigend hun sterkste dame afstoppen, dat hoef je haar geen twee keer te zeggen. Heleen kreeg aanvallend de opdracht te gaan schieten om binding te houden met haar dame. Er werd gerust met 6-5 voorsprong.

In de rust werd besproken dat de coaching nog beter moest, al zodra de bal het vak in kwam van elkaar laten weten waar je bent. Ook het voorverdedigen kon iets scherper. Ons tempo zou bepalend moeten worden, het 2e is fitter en moet de tegenstander kapot kunnen spelen. Met Ron werd besproken bij spanning in de laatste tien minuten Marije of Sannah te brengen. Beide speelden weer bij het 1e.

Mid-Fryslân deed nog een actie naar binnen en Jelmer kreeg een strafworp tegen. Remco ging vanaf dat moment nog beter en luider coachen, zijn stem zal vandaag wel weg zijn. Het hielp echter wel. Van Kammen werd zenuwachtig, “kom ik er nog in” “alleen als het echt kan vriend”. Nu kwam het aan op scoren, het gaatje slaan, de tegenstander pijn doen en vooral onszelf een plezier. Wie huur je daarvoor in? De Kempenaars, en nee niet Daniël en Simon, maar Petra en Simon. Aanvallend beide sterk op het goede moment, gesteund door de rest van hun vak, het halve werk. Van 6-6 naar 10-6. Van Kammen kon worden gebracht voor Simon. Op de afvang een kleine aderlating, maar dat kon Lubbert Jan wel oplossen. Toch kwam de tegenstander terug in de wedstrijd 10-8, geen zenuwen bij de coach, want Marije kwam er in voor Heleen. Knap dat deze meid het zolang vol heeft gehouden tegen deze lastige tegenstander. De eerste de beste actie was gelijk raak, een doorloopbal. De wedstrijd ging met nog vijf minuten spelen in het slot. De verdediging deed er een schepje bovenop, de tegenstander maakte aanvallend veel overtredingen om iets te forceren. De scheids ging hier niet in mee en floot alles af. Daar was hij de hele wedstrijd trouwens al duidelijk in.

Mentaal een sterk staaltje korfbal, dat kunnen we dus ook. Zoals Evert later zei: “De tegenstander heeft drie minder gescoord, dan ben je verdedigend goed”. Het gaat niet altijd om veel willen scoren, minder tegen krijgen is ook een kunst. Met trots stapten we van het veld, wetende dat we nu vier punten voorsprong hebben. Ook onze volgende tegenstander liet een punt liggen. DTS 2 is zaterdag de tegenstander om 17:00 uur op sportpark Woudlust. Waarschijnlijk ook weer een livestream van hun kant. Vooraf speelt het 1e om 15:30 uur.

Plaats reactie

Hoofdsponsor

Websponsoren

Agenda

Twitter

Schrijf een tweet met de hashtag #kvitfean en je tweet verschijnt hierboven!